Νομικά: ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ (ΜονΚοινΘΕΣ 4/2014)

Αριθμός 4/2014
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Δημόσια Συνεδρίαση της 17-08-2014

[Συνεχής ενημέρωση για τα θέματα της επικαιρότητας μέσα από τη δικαστική οπτική του Ανωτάτου Κοινωνικού Δικαστηρίου με ένα like στη σελίδα του Κοινωνιοδικείου στο FACEBOOK - Πάτησε ΕΔΩ] 

Σύνθεση:
Γεώργιος Ηλιόπουλος | Πρόεδρος Κοινωνιοδικών 

Κατηγορούμενοι:
Νεαροί βρετανοί τουρίστες, οι οποίοι, έχοντας καταναλώσει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ στα πλαίσια κοινωνικής εκδήλωσης και παρά τις υποδείξεις των αρμοδίων, σε κατάσταση πλήρους μέθης επιδώθηκαν σε συνουσία και λοιπές ακόλαστες πράξεις σε δημόσιο χώρο και συγκεκριμένα στην ακτή, όπου διεξαγόταν η συγκεκριμένη κοσμική εκδήλωση, στο νησί της Ρόδου.

Πράξη:
Πρόκληση σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις κατ' άρθρο 353 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος δημόσια επιχειρεί ακόλαστη πράξη και προκαλεί με αυτή σκάνδαλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. 2. Όποιος εν γνώσει προσβάλλει βάναυσα την αιδώ άλλου με ακόλαστη πράξη που ενεργείται ενώπιόν του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μηνών ή με χρηματική ποινή. Αν η πράξη του προηγούμενου εδαφίου ενεργείται ενώπιον προσώπου νεότερου των δεκαπέντε (15) ετών τιμωρείται με φυλάκιση. Για την ποινική δίωξη των πράξεων αυτής της παραγράφου απαιτείται έγκληση".  

Το ΑΝΩΤΑΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 
Κατά τη σημερινή δημόσια συζήτηση των υποθέσεων, κατά την εκφώνησή τους από το σχετικό πινάκιο στη σειρά τους, αφού αναπτύχθηκαν οι σχετικοί ισχυρισμοί από πλευράς όλων των διαδίκων, 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 
και αποφάσισε να αποφανθεί επί ενός ζητήματος της επικαιρότητας, που πληροφορήθηκε στις 13 Αυγούστου, ημέρα Τετάρτη, ήτοι μόλις τέσσερις (4) ημέρες πριν, από τον ηλεκτρονικό τύπο και συγκεκριμένα από την ιστοσελίδα του Πρώτου Θέματος
Πρόκειται για ένα συμβάν που προκάλεσε την έντονη αντίδραση της κοινής γνώμης (ιδίως των κατοίκων της Ρόδου) για πολλοστή φορά. Είναι γνωστό ότι τους θερινούς μήνες επισκέπτονται τη χώρα πλήθος αλλοδαπών τουριστών, προκειμένου να γευτούν τις ελληνικές παραλίες και να απολαύσουν τα εξαιρετικά ελληνικά καλοκαιρινά θέρετρα. Μεγάλο μέρος αυτών είναι νέοι Ευρωπαίοι, που ουκ ολίγες φορές, παρασυρόμενοι προφανώς και από το νεαρό της ηλικίας τους και από τη μεγάλη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών, οδηγούνται σε έκτροπες καταστάσεις, στερούμενοι παντελούς ελέγχου και κυριότητος του εαυτού τους.

Πραγματικά περιστατικά:
* Ζευγάρι βρετανών τουριστών που επέλεξαν το νησί της Ρόδου για τις καλοκαιρινές διακοπές τους, έχοντας καταναλώσει μεγάλες ποσότητες οινοπνευματωδών ποτών (και πιθανόν όχι μόνο), υπό το φως της πανσέληνου, αφού προηγουμένως αφαίρεσαν όλο το φέροντα ρουχισμό, επιδόθηκαν σε ολοκληρωμένες σεξουαλικές περιπτύξεις (συνουσία) μπροστά στα μάτια δεκάδων παρευρισκομένων κατοίκων και μη του νησιού. 
Οι συγκεκριμένες πράξεις έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια κοινωνικής εκδήλωσης (beach party), που μάλιστα είχε διοργανωθεί για καλό σκοπό και συγκεκριμένα προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την ποδοσφαιρική ομάδα της Κλεοβόλου και για να βελτιωθούν υποδομές στους Πεύκους.
Αρκετές φορές οι επιβλέποντες και υπεύθυνοι ασφαλείας προσπάθησαν πολιτισμένα να συμμαζέψουν τους ασυγκράτητους βρετανούς, όμως εις μάτην. 
*[Πηγή: Πρώτο Θέμα]

ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΚΑΝΔΑΛΟΥ ΜΕ ΑΚΟΛΑΣΤΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ - Άρθρο 353 Ποινικού Κώδικα
 
*** Αξιόποινες Συμπεριφορές - Προστατευόμενο Έννομο Αγαθό: Όπως διαρθρώνεται το άρθρο 353 του Ποινικού Κώδικα, εκ πρώτης φαίνεται να τυποποιούνται δύο εγκλήματα, που θίγουν δύο διαφορετικά έννομα αγαθά: 1) Στην πρώτη παράγραφο η αξίοποινη συμπεριφορά συνίσταται σε δημόσια επιχειρούμενη ακόλαστη πράξη που προκαλεί σκάνδαλο και 2) στη δεύτερη παράγραφο το αξιόποινο θεμελιώνεται στη βάναυση προσβολή της αιδούς άλλου προσώπου με ακόλαστη πράξη. 
Έτσι στην πρώτη παράγραφο προστατευόμενο έννομο αγαθό φαίνεται να είναι η δημόσια τάξη (παράλληλα βέβαια και δευτερευόντως θίγεται και η τιμή των ατόμων, τα οποία χωρίς τη θέλησή τους παρακολουθούν την ακόλαστη πράξη που τελείται δημόσια - προσθέτως το ότι δεν είναι η τιμή αλλά η δημόσια τάξη το έννομο αγαθό που προστατεύεται πρωταρχικά φαίνεται και από το γεγονός ότι το έγκλημα της παραγράφου 1 διώκεται αυτεπαγγέλτως, ενώ της παραγράφου 2 μόνο κατ' έγκληση) ενώ στη δεύτερη παράγραφο προστατεύεται η αιδώς συγκεκριμένου πλέον ατόμου ενώπιον του οποίου ενεργούνται ακόλαστες πράξεις. 
Έχει υποστηριχθεί βέβαια και διαφορετική απόψη, μετά τη νομοθετική μεταρρύθμιση του Νόμου 1419/1984: συγκεκριμένα ελέχθη ότι το προστατευόμενο αγαθό των σεξουαλικών εγκλημάτων πλέον ξεφεύγει από τα αφηρημένα όρια της κοινωνικής ηθικής και εντάσσεται στα σαφώς πιο προσδιορίσιμα όρια της προστασίας της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Έτσι κατά τους εκπροσώπους αυτής της γνώμης, πρόκειται για ένα ευρύτερο έγκλημα και ένα προστατευόμενο αγαθό, που δε διαφοροποιείται ανάλογα με το εάν προκλήθηκε δημόσιο σκάνδαλο ή προσβλήθηκε η ατομική αιδώς κάποιου προσώπου: το προστατευόμενο έννομο αγαθό μπορεί να εξειδικευθεί "στην αξίωση του καθένα να μην προσβάλλεται η προσωπική του αξιοπρέπεια, όπως αυτή εξειδικεύεται στο συναίσθημα της γενετήσιάς του ευπρέπειας, συγχρόνως όμως και στην αξίωσή του να έχει την απόλυτη ελευθερία επιλογής πότε θα είναι θεατής γενετήσιων πράξεων και πότε όχι" [Παπαγεωργίου - Γονατάς Στ., "Η έννοια της ασέλγειας μετά τη νομοθετική μεταρρύθμιση των εγκλημάτων κατά των ηθών", Νομικό Βήμα 37, σελίδα 1501].

Ακόλαστη Πράξη: Αξίζει αρχικώς να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη έννοια εντοπίζεται μόνο στο συγκεκριμένο άρθρο, γεγονός που έχει δημιουργήσει ευρύτερους προβληματισμούς ως προς το νοηματικό της περιεχόμενο. Νομολογιακά έχουν υποστηριχθεί διαφορετικές απόψεις: 
  • κατά μία άποψη ακόλαστη και ασελγής πράξη ταυτίζονται αντικειμενικά και συνεπώς ως ακόλαστη νοείται η ενέργεια ή η εκδήλωση εκείνη που ανάγεται στη γενετήσια σφαίρα και προσβάλλει έντονα, σύμφωνα με τις κρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις περί ηθικής και ευπρέπειας, το κοινό αίσθημα της ηθικής και της αιδούς εκείνου ενώπιον του οποίου επιχειρείται [ΑΠ 1613/2001, ΑΠ 704/1981, ΑΠ 1487/1981]
  • κατά μία δεύτερη άποψη ως ακόλαστη πράξη ορίζεται "η ενέργεια ή εκδήλωση που πηγάζει από απρεπή, κατά τα κοινά ήθη, παρεκτροπή της γενετήσιας ορμής ή τείνει σε διέγερση αυτής και προσβάλλει βαθιά το αίσθημα της αιδούς και της ηθικής" [ΑΠ 1079/1989, ΑΠ 1587/1982]
  • Τέλος σύμφωνα με μία τρίτη υποστηρίξιμη στη νομολογία άποψη, ως ακόλαστη πράξη ορίζεται "εκείνη που ανάγεται στη γενετήσια ορμή και η οποία προσβάλλει κατά τις επικρατούσες αντιλήψεις περί ηθικής και ευπρέπειας το κοινό αίσθημα" [ΑΠ 1634/1989, ΑΠ 893/1981].
Το Ανώτατο Κοινωνικό Δικαστήριο συντάσσεται και υιοθετεί την πρώτη άποψη. Συνεπώς εκδηλώσεις που υπάγονται στην έννοια της ακόλαστης πράξης, που δύνανται να ενεργοποιήσουν την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 353 είναι οι ακόλουθες: 1) η κυκλοφορία με γυμνόστηθο ένδυμα, 2) η ανύψωση των φορεμάτων γυναίκας μέχρι τη ζώνη και η ψαύση γεννητικών οργάνων, 3) η απομίμηση κινήσεων συνουσίας, 4) ο αυνανισμός και η επίδειξη γεννητικών οργάνων, 5) λίαν τολμηρή περίπτυξη σε κέντρο διασκέδασης (κατέβασμα παντελονιού, εξαγωγή γεννητικού οργάνου και επικάθηση της γυναίκας στα γόνατα του με σηκωμένα ενδύματα), 6) ασέλγεια με ζώα. Σχετικά με τη δημόσια ούρηση προς ικανοποίηση φυσικής ανάγκης έχουν υποστηριχθεί και οι δύο απόψεις: ότι υφίσταται και ότι δεν υφίσταται ακόλαστος χαρακτήρας. Η επίδειξη γυμνού μέρους του σώματος τότε μόνο στοιχειοθετεί ακόλαστη πράξη, όταν συνοδεύεται από λάγνες και αισχρές στάσεις. Ακραία θεωρείται η άποψη του Μπουρόπουλου που θεωρεί ως ακόλαστη πράξη και το φίλημα, όταν δίνεται με σκοπό ηδυπάθειας. Είναι πρόδηλο ότι η ολοκληρωμένη σεξουαλική περίπτυξη, όπως στα πραγματικά περιστατικά της Ρόδου, συνιστά ακόλαστη πράξη. 

Δημόσια τέλεση: Για το αξιόποινο της πρώτης παραγράφου απαιτείται η ακόλαστη πράξη να τελείται δημόσια: κι αυτό συντελείται όταν "υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις του τόπου, του χρόνου και του τρόπου τέλεσης της μπορεί να υποπέσει στην άμεση αντίληψη αορίστου αριθμού ανθρώπων, οι οποίοι όμως δε μπορούν εκ των προτέρων να καθοριστούν ατομικά". Κρίσιμο στοιχείο λοιπόν δεν είναι αν ο χώρος που τελείται η πράξη υπάγεται στην έννοια του δημόσιου ή ιδιωτικού: είναι δυνατόν ακόλαστη πράξη που τελείται σε δημόσιο χώρο να μην τελείται τελικως δημόσια κατ' άρθρο 353 εάν γίνεται υπό τέτοιες περιστάσεις (πχ νύχτα, κατά τρόπο μη εμφανή) ώστε μόνο κατά σύμπτωση να υπέπεσε στην αντίληψη άλλων ανθρώπων. Ακόμα περισσότερο δε συντρέχει το στοιχείο της δημόσιας επιχείρησης, όταν τα τρίτα άτομα πρέπει να καταβάλουν ειδική προσπάθεια για να αντιληφθούν τη γενετήσια εκδήλωση που επιχειρείται ή όταν ο δράστης επιχειρεί μεν την πράξη επί δημοσίου χώρου, έχει λάβει όμως τα κατάλληλα μέτρα ώστε να μη γίνει αντιληπτός απο διερχόμενους πεζούς [ΑΠ 984/2000]. Από την άλλη πλευρά θεωρείται ότι τελείται δημόσια η ακόλαστη πράξη, η οποία, αν και τελείται σε ιδιωτικό χώρο, μπορεί να γίνει αντιληπτή από άλλα πρόσωπα (πχ τέλεσή της μέσα σε σπίτι με ορθάνοιχτα τα παράθυρα, εντός ΙΧ αυτοκινήτου σε τοποθεσία που μπορεί να γίνει ορατή). 

Σκάνδαλο: η δημόσια τελούμενη ακόλαστη πράξη δεν αρκεί για να ολοκληρωθεί το έγκλημα - πρέπει να προκαλεί σκάνδαλο. Ως τέτοιο νοειται η δημιουργηθείσα στο κοινό ψυχική αντίδραση απέναντι στην προσβολή της αιδούς του, η οποία προήλθε από την ακόλαστη πράξη [ΑΠ 1613/2001]. Με απλά λόγια πρέπει να έχει υπάρξει προσβολή της αιδούς και εξ αυτής ψυχική αντίδραση. Πρέπει να έχει συντελεστεί κοινωνική αναταραχή - κοινωνική κατακραυγή. Δεν υπάρχει σκάνδαλο όταν ένα μόνο άτομο ενοχλείται από την πράξη.
Ο νομοθέτης απαιτεί η ακόλαστη πράξη να έχει υποπέσει όντως στην άμεση αντίληψη ενός τουλάχιστον ανθρώπου, ο οποίος και θίχτηκε στη γενετήσια ευπρέπειά του. Αν το άτομο που παρακολούθησε τη γενετήσια εκδήλωση παραμείνει για υποκειμενικούς λόγους αδιάφορο στην παρακολούθηση της σκηνής αυτής, δε συντρέχει το στοιχείο της πρόκλησης σκανδάλου. Δε συντρέχει το στοιχείο πρόκλησης σκανδάλου και όταν τα άτομα ενώπιον των οποίων τελούνταν η πράξη απολάμβαναν το θέαμα ή συναινούσαν στη διάπραξή της. Χαρακτηριστικά έχει κριθεί νομολογιακά ότι οι ακόλαστες πράξεις εντός συγκεκριμένου κέντρου διασκεδάσεως (στριπτίζ) δεν προκάλεσαν σκάνδαλο στους θαμώνες, άρα δεν μπορεί να εφαρμοσθεί η διάταξη του άρθρου 353, αφού οι τελευταίοι όχι μόνο δε δυσανασχέτησαν με το θέαμα αλλά μάλλον το επιδίωκαν κιόλας.

Άρα για την παράγραφο 1 σχηματικά θα λέγαμε ότι απαιτείται: ακόλαστη πράξη + δημόσια επιχείρηση + σκάνδαλο (προσβολή αιδούς ενός τουλάχιστον ανθρώπου και εξ αυτής ψυχική αντίδραση). Αν απουσίαζει ένα από αυτά τα στοιχεία, δεν υφίσταται έγκλημα.

Στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 353 έχουμε μία συμπληρωματική της πρώτης παραγράφου μορφή αξιόποινης συμπεριφοράς. Καταλαμβάνει περιπτώσεις που δεν υπάγονται στην πρώτη παράγραφο. Εδώ απαιτείται: 1) η ακόλαστη πράξη να τελέστηκε ενώπιον άλλου και 2) να προσέβαλε βάναυσα την αιδώ του. 

Τέλεση ενώπιον άλλου: απαιτείται η πραγματική παρουσία τρίτου προσώπου, το οποίο μπορεί να βρίσκεται σε οποιαδήποτε απόσταση από το δράστη [ΑΠ 1011/1993]. Δεν απαιτείται η πράξη να γίνεται δημόσια και να προκαλεί σκάνδαλο (όπως στην πρώτη παράγραφο). 

Βάναυση προσβολή της αιδούς: αιδώς είναι η γενετήσια ευπρέπεια του ατόμου η οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι θίγεται όταν αντικειμενικά προκαλείται στο θύμα φόβος, οργή, θυμός ή ταραχή. Για την τέλεση του εγκλήματος δεν αρκεί ωστόσο οποιαδήποτε προσβολή της αιδούς, αλλά πρέπει αυτή να είναι βάναυση, ήτοι ιδιαίτερα βαριά.

Άρα για την παράγραφο 2 σχηματικά απαιτείται: ακόλαστη πράξη + ενώπιον τρίτου + βάναυση προσβολή της αξιοπρέπειας του τρίτου + έγκληση. Αν απουσίαζει ένα από αυτά τα στοιχεία, δεν υφίσταται έγκλημα. Πρόσθετα, ο νόμος αξιώνει την "εν γνώσει" προσβολή της αιδούς του τρίτου, ήτοι άμεσο δόλο: θα πρέπει ο δράστης να γνωρίζει ως βέβαιη και να επιδιώκει την προσβολή της αιδούς τρίτου ή να γνωρίσει ως βέβαιη και να αποδέχεται την προσβολή της αιδούς του τρίτου.

Ειδικά αν η πράξη τελείται ενώπιον ανηλίκου νεότερου των δεκαπέντε ετών το ανωτέρω έγκλημα συγκροτεί διακεκριμένη περίπτωση με μεγαλύτερη ποινή. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για πλημμέλημα (φυλάκιση).

Σχετικά με τη συρροή των δύο παραγράφων 1 και 2, έχοντας πει ήδη ότι η παράγραφος 2 συμπληρώνει την 1, καλύπτοντας τις περιπτώσεις που δεν υπάγονται στην πρώτη, κάθε φορά που συρρέουν έχουμε φαινομενική συρροή, γιατί ο δράστης διέπραξε ένα μόνο έγκλημα.*** 

*** [Πολλές από τις ανωτέρω θεωρητικές νομικές προσεγγίσεις προκύπτουν από σύνολο έργων πνευματικής ιδιοκτησίας διακεκριμένων νομικών επιστημόνων που συγκεντρώθηκαν και "κωδικοποιήθηκαν" σε ενιαίο τόμο υπό τίτλο "Ποινικός Κώδικας: Ερμηνεία Κατ' Άρθρο" γενικής επιμέλειας Αριστοτέλη Χαραλαμπάκη (Καθηγητή ΔΠΘ) και  συνεργατών, Εκδόσεων Νομικής Βιβλιοθήκης, 2014 
καθώς και από το σύγγραμα της Ε. Συμεωνίδου - Καστανίδου με τίτλο "Εγκλήματα κατά προσωπικών αγαθών", Εκδόσεων Νομικής Βιβλιοθήκης, 2006]


Στα πραγματικά περιστατικά της Ρόδου, το Μονομελές Κοινωνιοδικείο Θεσσαλονίκης κρίνει ότι πραγματώνονται όλα τα στοιχεία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος του άρθρου 353 παράγραφος 1, καθώς και ακόλαστη πράξη (συνουσία) λαμβάνει χώρα και αυτή τελείται δημοσίως (στην ακτή - δημόσιος χώρος με την παρουσία δεκάδων κατοίκων ή μη του νησιού) και προκαλείται σκάνδαλο, ήτοι προσβολή της αιδούς ενός τουλάχιστον ανθρώπου και εξ αυτής κοινωνική κατακραυγή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με αφορμή το περιστατικό που διαδραματίσθηκε στις 13 Αυγούστου, ημέρα Τετάρτη, ήτοι μόλις τέσσερις (4) ημέρες πριν στη Ρόδο, όταν νεαροί βρετανοί τουρίστες, οι οποίοι, έχοντας καταναλώσει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ στα πλαίσια κοινωνικής εκδήλωσης και παρά τις υποδείξεις των αρμοδίων, σε κατάσταση πλήρους μέθης επιδώθηκαν σε συνουσία και λοιπές ακόλαστες πράξεις σε δημόσιο χώρο.

ΔΕ ΔΕΧΕΤΑΙ τη συνδρομή οποιουδήποτε ελαφρυντικού στοιχείου. 

Σχετικά με τη ΜΕΘΗ των δραστών ως ειδική μορφή παροδικής διατάραξης της συνείδησης κρίνεται ως πλήρης και υπαίτια: οφείλεται σε πρόθεση ή έστω αμέλεια τους ως προς την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ (ανυπαίτια κρίνεται όταν οφείλεται σε τυχερό γεγονός ή σε ανώτερη βία). Προσθέτως, κρίνεται ότι δεν υπήρξε εκ μέρους των κατηγορουμένων καμία πρόβλεψη ούτε επιδίωξη της πράξης που τελέστηκε σε κατάσταση πλήρους μέθης, ήτοι της πρόκλησης σκανδάλου με ακόλαστη πράξη τελουμένη δημοσίως: συνεπώς, δε βρίσκει εφαρμογή το άρθρο 35 Ποινικού Κώδικα. Οι κατηγορούμενοι απλώς μέθυσαν υπαίτια - υπάρχει απλή υπαιτιότητα (μόνο ως προς τη μέθη). Εξ' αυτού του λόγου: 

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τους κατηγορούμενους ΑΘΩΟΥΣ για την πράξη πρόκλησης σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις (άρθρο 353 ΠΚ) 

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τους κατηγορούμενους ΕΝΟΧΟΥΣ για το ιδιώνυμο έγκλημα της ΥΠΑΙΤΙΑΣ ΜΕΘΗΣ - άρθρο 193 ΠΚ: "1. Όποιος εκτός από τις περιπτώσεις του άρθρου 35 με πρόθεση ή από αμέλεια, περιάγει τον εαυτό του σε κατάσταση μέθης που αποκλείει κατά το άρθρο 34 την ικανότητα για καταλογισμό και σε αυτή την κατάσταση γίνεται υπαίτιος πράξης, η οποία αλλιώς θα του είχε καταλογιστεί ως κακούργημα ή πλημμέλημα, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι (6) μηνών αν η πράξη είναι πλημμέλημα και με φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών, αν η πράξη είναι κακούργημα". Οι δράστες δεν τιμωρούνται για την πράξη που τέλεσαν όντας μεθυσμένοι (ήτοι πρόκληση σκανδάλου με ακόλαστες πράξεις), αφού αυτή δεν έχει καμία απαξιολογική υποκειμενική επικάλυψη, αλλά τιμωρούνται διότι μεθώντας γίνανε επικίνδυνοι για ξένα έννομα αγαθά, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων με την προσβολή συγκεκριμένου εννόμου αγαθού.   

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του.

Θεσσαλονίκη, 17-08-2014
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ 

 [Πηγή όλων των αποδεικτικών μέσων - οπτικών απεικονίσεων της παρούσης απόφασης: IFmedia]

[Το ανωτέρω δεν αποτελεί αυθεντική απόφαση δικαστικού οργάνου με τις έννομες συνέπειες που ορίζει ο νόμος. Η δομή δικαστικής απόφασης υιοθετείται για τους σκοπούς του εν λόγω ιστολογίου.]

Κοινωνία: ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΠΟΡ (ΕισΚοινΘΕΣ 3/2014)

Αριθμός 3/2014
ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
της 15-08-2014

[Συνεχής ενημέρωση για τα θέματα της επικαιρότητας μέσα από τη δικαστική οπτική του Ανωτάτου Κοινωνικού Δικαστηρίου με ένα like στη σελίδα του Κοινωνιοδικείου στο FACEBOOK - Πάτησε ΕΔΩ] 

Σύνθεση:
Άννα Καραγεωργίου | Εισαγγελέας Κοινωνιοδικών 

Θέμα:  
Θαλάσσια σπορ και κανόνες ασφαλείας

Ο άδικος θάνατος του δεκάχρονου (10) αγοριού στην παραλία "Καλό Λιβάδι" της Μυκόνου πριν από λίγες ημέρες φέρνει στην επιφάνεια για πολλοστή φορά το θέμα των κινδύνων που ενέχουν τα θαλάσσια σπορ, όταν δεν τηρούνται οι απαραίτητοι κανόνες ασφαλείας. Στο συγκεκριμένο πραγματικό περιστατικό ο δεκάχρονος ανέβηκε με φίλους του σε φουσκωτό παιχνίδι ("μπανάνα", σαμπρέλλα και φουσκωτοί καναπέδες είναι τα κυριότερα είδη αυτών) το οποίο τραβούσε ταχύπλοο σκάφος. Υπήρχε, σύμφωνα με μαρτυρίες, κυματισμός που οφειλόταν στα πέντε (5) μποφόρ ανέμου που έπνεαν την ημέρα εκείνη και κάποια στιγμή ο δεκάχρονος έχασε την ισορροπία του, έπεσε στη θάλασσα και όταν ανασύρθηκε, ήταν νεκρός με πιθανό το ενδεχόμενο να τον χτύπησε η προπέλα του ταχύπλοου σκάφους, αφού ο χειριστής του, όταν αντιλήφθηκε ότι το μικρό αγόρι είχε πέσει στο νερό, επέστρεψε στο πιθανό σημείο της πτώσης με ανοιχτή τη μηχανή.

Η τραγωδία της Μυκόνου γεννά μια σειρά από ερωτηματικά: 
α) Ο χειριστής, πέρα από την άδεια χειριστού ταχύπλοου, είχε ειδική άδεια έλκυσης θαλάσσιων παιχνιδιών; Για την οποία, σημειωτέον, απαιτείται διετής εκπαίδευση...
β) Το σκάφος είχε ειδική ασφάλεια για θαλάσσια παιχνίδια
γ) Στην προπέλα είχε τοποθετηθεί ειδικό προστατευτικό πλαίσιο (δηλαδή δίχτυ), όπως ορίζει ο νόμος;
δ) Στο σκάφος, πλην του χειριστή, υπήρχε και δεύτερος υπάλληλος της επιχείρησης για να εκτελεί χρέη επιβλέποντος-παρατηρητή;
ε) Η επιχείρηση εκτός από τη νόμιμη άδεια λειτουργίας που οφείλει να έχει, διέθετε τα απαραίτητα σωστικά μέσα, λόγου χάρη σωσίβια; Αν ναι, τα διατηρούσε σε άριστη κατάσταση;
Η υπόθεση πήρε το δρόμο της δικαιοσύνης. 

Πιο συγκεκριμένα για το περιστατικό της Μυκόνου:
*Διορίστηκαν από τη Λιμενική Αρχή δύο (2) πραγματογνώμονες, ειδικότητας Ναυπηγού και Πλοιάρχου, προκειμένου να αποφανθούν για τα ακριβή αίτια του θανάτου του δεκάχρονου. Η σορός του ανήλικου θύματος μεταφέρθηκε στη Σύρο για νεκροψία - νεκροτομή και σύντομα αναμένονται τα επίσημα αποτελέσματα. Επιπρόσθετα και κατ' εφαρμογή του νόμου, το σκάφος με στοιχεία «ΤΟΥΙΤΙ» Τ.Μ. 338 που ενεπλάκη στο θανατηφόρο συμβάν, κατασχέθηκε και φυλάσσεται. Στις 12 Αυγούστου, με προφορική εντολή του εισαγγελέα Σύρου, αφέθηκαν ελεύθερα τα δύο άτομα της επιχείρησης θαλάσσιων παιχνιδιών, ο ιδιοκτήτης και ο χειριστής του ταχύπλοου. Ο εισαγγελέας έκρινε ότι οι δύο συλληφθέντες δε χρειάζεται να μεταφερθούν στη Σύρο και ζήτησε από τη λιμενική αρχή να συνεχισθεί η προανάκριση για την υπόθεση και μόλις ολοκληρωθεί θα ορισθεί τακτική δικάσιμος. Σύμφωνα πάντως με την πρώτη αναφορά του Λιμεναρχείου της Μυκόνου σωρεία παρατυπιών εντοπίζονται στο συγκεκριμένο θαλάσσιο παιχνίδι. 
* [Πηγή - Βίντεο: ΣΚΑΪ.gr]

Σε όλους εμάς δημιουργείται η πεποίθηση ότι πολλά από όσα πρέπει να συντελούνται, απλά δεν τηρούνται. Πόσες άραγε ανάλογες επιχειρήσεις, που προσφέρουν ψυχαγωγία με τα θαλάσσια σπορ, τηρούν όλες τις προδιαγραφές και ακολουθούν κατά γράμμα το νόμο; Οι εννέα (9) θάνατοι και οι πενήντα ένας (51) τραυματισμοί από ταχύπλοα σκάφη και θαλάσσια jet ski τα έξι (6) τελευταία χρόνια, καταδεικνύουν σωρεία παραλείψεων και ευθυνών.   


Εμείς από την πλευρά μας θα προτείνουμε αυστηρότατο έλεγχο εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων και φορέων της πολιτείας και επιβολή κυρώσεων, εφόσον αυτό απαιτείται σε όλες τις επιχειρήσεις που είναι σχετικές με τα θαλάσσια σπορ. Αυστηρούς και συνεχείς ελέγχους του Λιμενικού Σώματος σε όλα τα ταχύπλοα σκάφη [αν τηρούν τις νομοθετικές διατάξεις σχετικά με την εκκίνηση και επιστροφή τους στις ακτές, αν πλέουν εντός του διαύλου με τα όρια ταχύτητας που επιτρέπονται και αν τηρούν τις αποστάσεις ασφαλείας από τις σημαδούρες και τους λουόμενους (όταν υπάρχουν σημαδούρες επιτρέπεται η πλεύση όχι σε απόσταση μικρότερη των εκατό (100) μέτρων από αυτές και όταν δεν υπάρχουν σημαδούρες όχι σε απόσταση μικρότερη των διακοσίων (200) μέτρων από το σύνηθες σημείο κολύμβησης των λουόμενων)]. 

Στους πολίτες εισηγούμαστε να μην ξεπερνούν τις σημαδούρες - όπου αυτές υφίστανται - διότι πέρα από αυτές, επιτρέπεται η κίνηση σκαφών και όταν κολυμπούν σε θαλάσσιες περιοχές που δεν υπάρχουν σημαδούρες να μην κολυμπούν στα ανοιχτά και να μην μπαίνουν στους διαύλους - διαδρόμους κίνησης των ταχύπλοων. Ενώ, λοιπόν, θα έπρεπε να απολαμβάνουμε τις ελληνικές θάλασσες, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, αντιθέτως θρηνούμε την απώλεια συνανθρώπων μας... Είναι κρίμα και άδικο. Ας αφυπνιστούμε... 

Θεσσαλονίκη, 15-08-2014
Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ 


[Το ανωτέρω δεν αποτελεί αυθεντική εισαγγελική διάταξη δικαστικού προσώπου με τις έννομες συνέπειες που ορίζει ο νόμος. Η δομή εισαγγελικής διάταξης υιοθετείται για τους σκοπούς του εν λόγω ιστολογίου.]   

Νομικά: ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ - ΑΠΕΙΛΗ (ΜονΚοινΘΕΣ 2/2014)

Αριθμός 2/2014
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Δημόσια Συνεδρίαση της 15-04-2014

[Συνεχής ενημέρωση για τα θέματα της επικαιρότητας μέσα από τη δικαστική οπτική του Ανωτάτου Κοινωνικού Δικαστηρίου με ένα like στη σελίδα του Κοινωνιοδικείου στο FACEBOOK - Πάτησε ΕΔΩ] 

Σύνθεση:
Γεώργιος Ηλιόπουλος | Πρόεδρος Κοινωνιοδικών 

Κατηγορούμενος:
60χρονος συνταξιούχος αστυνομικός, ο οποίος αφενός μεν δεν έφερε πάνω του το απαιτούμενο επικυρωμένο εισιτήριο για χρήση μέσου δημόσιας συγκοινωνίας (αστικού λεωφορείου) ενώ είχε προβεί στην ανωτέρω χρήση, αφετέρου σημάδεψε με γεμάτο όπλο τον ελεγκτή του λεωφορείου, όταν ο τελευταίος ζήτησε να του επιδείξει το εισιτήριο. 

Πράξεις:
  • Αποφυγή Πληρωμής Εισιτηρίου κατ' άρθρο 391 του Ποινικού Κώδικα: "Όποιος χρησιμοποιεί μέσο δημόσιας συγκοινωνίας που προορίζεται για κοινή χρήση χωρίς να καταβάλλει το αντίτιμο εισιτηρίου οποιασδήποτε μορφής, τιμωρείται με κράτηση ή με πρόστιμο. Η ποινική δίωξη ασκείται μετά από έγκληση". [Όπως προστέθηκε με το άρθρο 17 παράγραφος 1 του Νόμου 3920/2011]. 
  • Απειλή κατ' άρθρο 333 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή. 2. Για την ποινική δίωξη απαιτείται έγκληση".
  • Ανθρωποκτονία με πρόθεση κατ' άρθρο 299 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος με πρόθεση σκότωσε άλλον τιμωρείται με την ποινή του θανάτου* ή με ισόβια κάθειρξη (*Η θανατική ποινή καταργήθηκε με το άρθρο 33, παράγραφος 1 του Νόμου 2172/1993), 2. Αν η πράξη αποφασίστηκε και εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, επιβάλλεται η ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης."   
  • Έννοια και Ποινή της Απόπειρας κατ' άρθρο 42 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος, έχοντας αποφασίσει να τελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, τιμωρείται αν το κακούργημα ή πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83 Ποινικού Κώδικα). 2. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η κατά την προηγούμενη παράγραφο ελαττωμένη ποινή δεν επαρκεί για να αποτρέψει τον υπαίτιο από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων, μπορεί να του επιβάλλει την ίδια ποινή με αυτήν που ο νόμος προβλέπει για την ολοκληρωμένη πράξη, εκτός από την ποινή του θανάτου. 3. Το δικαστήριο μπορεί να κρίνει ατιμώρητη την απόπειρα πλημμελήματος για το οποίο ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης όχι ανώτερη από τρεις (3) μήνες".
  • Για ζητήματα παράνομης οπλοκατοχής, οπλοφορίας και οπλοχρησίας του Νόμου 2168/1993 δε θα γίνει λόγος στην παρούσα απόφαση. Παραπομπή σε σχετικές αποφάσεις: Νομικά: ΟΠΛΑ (ΜονΚοινΘΕΣ 46/2013) & Νομικά: ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ - ΑΜΥΝΑ - ΟΠΛΑ (ΜονΚοινΘΕΣ 1/2014) 

Το ΑΝΩΤΑΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 
Κατά τη σημερινή δημόσια συζήτηση των υποθέσεων, κατά την εκφώνησή τους από το σχετικό πινάκιο στη σειρά τους, αφού αναπτύχθηκαν οι σχετικοί ισχυρισμοί από πλευράς όλων των διαδίκων, 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 
και αποφάσισε να αποφανθεί επί ενός ζητήματος της επικαιρότητας, που πληροφορήθηκε μόλις εχθές (14/04/2014, ημέρα Δευτέρα) από τον ηλεκτρονικό τύπο και συγκεκριμένα από την ιστοσελίδα enikos.gr. Πρόκειται για ένα συμβάν που δημιούργησε σοβαρούς προβληματισμούς στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής, όπου και συντελέστηκε, και το οποίο εμφανίζει ιδιαίτερο κοινωνικό ενδιαφέρον, δεδομένου ότι παρατηρείται διαρκώς το τελευταίο χρονικό διάστημα σε όλες σχεδόν τις μεγαλουπόλεις της χώρας (αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου σε μέσα δημόσιας συγκοινωνίας - άρθρο 391 Ποινικού Κώδικα). 

Πραγματικά περιστατικά:
* Ένα απίστευτο περιστατικό εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια ελέγχου εισιτηρίων σε αστικό λεωφορείο στο Γκάζι, χθες (14/04/2014, ημέρα Δευτέρα) το πρωί. Ένας άνδρας, πρώην αστυνομικός, σημάδεψε με γεμάτο όπλο τον ελεγκτή λεωφορείου της γραμμής 049, όταν ο τελευταίος ζήτησε να του επιδείξει το εισιτήριο. 
Τις στιγμές που ο απόστρατος αστυνομικός τον απειλούσε με πιστόλι περιέγραψε στο enikos.gr o ελεγκτής του ΟΑΣΑ. Οι δύο ελεγκτές επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο 049 και πραγματοποιούσαν ελέγχους για το εάν οι επιβάτες είχαν εισιτήρια. Όταν διαπίστωσαν ότι ο 60χρονος συνταξιούχος αστυνομικός δεν είχε εισιτήριο αποβιβάστηκαν από το λεωφορείο με το «λαθρεπιβάτη» να σημαδεύει με πιστόλι τον ελεγκτή. «Όλα πάγωσαν όταν είδα το όπλο στο στήθος μου» δηλώνει συγκλονισμένος ο ελεγκτής.
Ακολουθεί συνημμένη η ηχογραφημένη προσωπική κατάθεση του ελεγκτή του ΟΑΣΑ*.
*[Πηγή: Enikos.gr]


**Συγκεκριμένα στο ύψος των Πετραλώνων, οι ελεγκτές που επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο, όπως μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός "Mega", ζήτησαν από τον 60χρονο να τους δείξει το εισιτήριό του. Εκείνος δεν είχε κι έτσι οι ελεγκτές του ζήτησαν να τους ακολουθήσει. Οι τρεις τους, κατέβηκαν από το όχημα και τότε ο 60χρονος τράβηξε πιστόλι και απείλησε τους ελεγκτές.
Όπως ήταν φυσικό, εκείνοι κάλεσαν την Άμεσο Δράση. Μοτοσικλετιστές της ομάδας ΔΙΑΣ έσπευσαν στο σημείο και συνέλαβαν τον 60χρονο, ο οποίος, όπως αποδείχτηκε, είναι πρώην αστυνομικός. Εις βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα για τα περαιτέρω**.
** [Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ]

ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ - Άρθρο 391 Ποινικού Κώδικα
*** Το άρθρο 391 Ποινικού Κώδικα προσετέθη με το Νόμο 3920/2011 "Εξυγίανση, αναδιάρθρωση και ανάπτυξη των αστικών συγκοινωνιών Περιφέρειας Αττικής και άλλες διατάξεις", θεσπίζοντας ένα πταίσμα για την προστασία της περιουσίας του ΟΑΣΑ από τη μη επικύρωση εισιτηρίου εκ μέρους των επιβατών. 


Προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι η περιουσία του ΟΑΣΑ, ο οποίος δε λαμβάνει το αντίτιμο για την υπηρεσία συγκοινωνιών που προσφέρει. 
Δράστης του εγκλήματος μπορεί να είναι οποιοσδήποτε. Άμεσα παθών και δικαιούμενος σε παράσταση πολιτικής αγωγής είναι ο φορέας της ζημιούμενης περιουσίας, ήτοι ο ΟΑΣΑ. 
Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος απαιτείται ο δράστης να χρησιμοποιεί μέσο δημόσιας συγκοινωνίας που προορίζεται για κοινή χρήση, χωρίς την εκ μέρους του καταβολή του αντιτίμου του εισιτηρίου οποιασδήποτε μορφής. Έτσι, στη συγκεκριμένη διάταξη μπορεί να υπαχθεί και η περίπτωση εκείνων που λαμβάνουν τα ήδη υπ' άλλων επικυρωμένα άλλα χρονικώς ακόμη ισχύοντα εισιτήρια. 
Σύμφωνα με το άρθρο 18 εδάφιο γ' του Ποινικού Κώδικα: "Κάθε πράξη που τιμωρείται με κράτηση ή πρόστιμο είναι πταίσμα", ενώ σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2 του Ποινικού Κώδικα: "2. Τα πταίσματα τιμωρούνται πάντοτε και όταν τελέστηκαν από αμέλεια, εκτός από τις περιπτώσεις για τις οποίες ο νόμος απαιτεί ρητά δόλο". Συνεπώς το συγκεκριμένο έγκλημα τελείται τόσο με δόλο, όσο και με αμέλεια. 
Σύμφωνα με το εδάφιο β' της διάταξης η πράξη διώκεται κατ' έγκληση, πράγμα το οποίο μας οδηγεί στο άρθρο 117 παράγραφος 1 του Ποινικού Κώδικα: ήτοι η σχετική έγκληση πρέπει να υποβληθεί εντός τριμήνου από τη γνώση της πράξης και του δράστη της ή κάποιου συμμετόχου. 
Ιδιαίτερη προσοχή οφείλουμε να δείξουμε ωστόσο στο άρθρο 406 Α του Ποινικού Κώδικα, που έπεται και το οποίο βρίσκει εφαρμογή στην περίπτωση που τελείται η αξίοποινη πράξη του άρθρου 391 του Ποινικού Κώδικα: έτσι, το αξιόποινο της αποφυγής πληρωμής εισιτηρίου εξαλείφεται, όταν "ο υπαίτιος με δική του θέληση και πριν εξεταστεί με οποιοδήποτε τρόπο για την πράξη του από τις αρχές ικανοποιήσει εντελώς το ζημιωθέντα. Σε περίπτωση, δε, μερικής ικανοποιήσεως επέρχεται εξάλειψη του αξιοποίνου κατά το αντίστοιχο μόνο μέρος". Κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 406 Α του Ποινικού Κώδικα: "ο δράστης απαλλάσσεται από κάθε ποινή, εάν μέχρι το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ικανοποιήσει εντελώς το ζημιωθέντα, καταβάλλοντας αποδεδειγμένα ή κατά δήλωση του παθόντος ή των κληρονόμων του το κεφάλαιο και τους τόκους υπερημερίας". Τέλος κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 406 Α του Ποινικού Κώδικα: "εάν ο υπαίτιος... μέχρι την άσκηση της ποινικής δίωξης, ικανοποιήσει εντελώς το ζημιωθέντα, καταβάλλοντας αποδεδειγμένα ή κατά δήλωση του παθόντος ή των κληρονόμων του το κεφάλαιο και τους τόκους υπερημερίας, δε κινείται ποινική δίωξη και η υπόθεση τίθεται στο αρχείο με αιτιολογημένη πράξη του εισαγγελέα πλημμελιοδικών"***. 

Εν προκειμένω λοιπόν πρέπει να διακρίνουμε: 1) αν ο 60χρονος μέχρι την άσκηση της ποινικής δίωξης ικανοποιήσει πλήρως τον ΟΑΣΑ, τότε δε θα κινηθεί ποινική δίωξη - η υπόθεση θα τεθεί στο αρχείο. Ενώ 2) εάν μέχρι το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ικανοποιήσει εντελώς τον ΟΑΣΑ, καταβάλλοντας αποδεδειγμένα ή κατά δήλωση του ΟΑΣΑ το κεφάλαιο και τους τόκους υπερημερίας, θα απαλλαχθεί από κάθε ποινή. Σε κάθε περίπτωση το πταίσμα του άρθρο 391 του Ποινικού Κώδικα έχει τελεσθεί. 

ΑΠΕΙΛΗ - Άρθρο 333 Ποινικού Κώδικα
***Πρόκειται για κοινό έγκλημα (άρα υποκείμενό τέλεσης του μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόσωπο) που στρέφεται κατά του αισθήματος ασφάλειας δικαίου του προσώπου, ιδίως κατά της εμπιστοσύνης του ατόμου στην εξακολούθησή του και κατά της εμπιστοσύνης του επί της εννόμου τάξεως. Εν προκειμένω τιμωρείται η περιαγωγή άλλου σε κατάσταση τρόμου ή ανησυχίας με την απειλή ασκήσεως βίας ή τελέσεως άλλης παρανόμου πράξεως ή απειλής. Για την τιμώρηση του δράστη απαιτείται το θύμα να περιέλθει σε τρόμο ή ανησυχία, αδιάφορο αν η συγκεκριμένη απειλή είναι γενικά ικανή να προκαλέσει τρόμο ή ανησυχία. Τρόμος είναι ο υπέρμετρος ή αιφνίδιος φόβος, ενώ ανησυχία είναι η ταραχή και αγωνία σε σχέση με το αίσθημα ασφάλειας. Απαιτείται όχι η πραγματική άσκηση βίας αλλά η απειλή άσκησης βίας ή τέλεσης άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης, η -δε- απειλή μπορεί να πραγματοποιηθεί με οποιοδήποτε πρόσφορο τρόπο: προφορικά, εγγράφως, ρητώς ή σιωπηρώς, με νεύματα ή άλλες απειλητικές κινήσεις, με εκφοβιστικούς πυροβολισμούς κοκ. Συνεπώς και με στόχευση από ένα γεμάτο όπλο, όπως στην υπό κρίση περίπτωση του 60χρονου συνταξιούχου αστυνομικού
Υποκειμενικά απαιτείται δόλος, αρκούντος και του ενδεχόμενου, που συνίσταται στη γνώση ότι η απειλούμενη ενέργεια συνιστά βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, καθώς επίσης τη θέληση του δράστη να εμποιήσει τον τρόμο ή την ανησυχία [ΣυμβΠλημΡοδ 166/2007, ΑΠ 1080/2005]. 
Η πράξη διώκεται κατ' έγκληση***. 

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει και από την προσωπική κατάθεση του ελεγκτή (η οποία παρατίθεται ανωτέρω συνημμένη: "...με απείλησε... δεν είμαι συνηθισμένος στα όπλα... με το που το είδα στο στήθος μου... σβήσανε τα πάντα γύρω μου...") το έγκλημα της απειλής κατ' άρθρο 333 Ποινικού Κώδικα έχει τελεσθεί πλήρως αφ' ης στιγμής περιήλθε η απειλή εις γνώσιν του απειληθέντος και ο τελευταίος περιήλθε σε τρόμο ή ανησυχία

*** [Πολλές από τις ανωτέρω θεωρητικές νομικές προσεγγίσεις προκύπτουν από σύνολο έργων πνευματικής ιδιοκτησίας διακεκριμένων νομικών επιστημόνων που συγκεντρώθηκαν και "κωδικοποιήθηκαν" σε ενιαίο τόμο υπό τίτλο "Ποινικός Κώδικας: Ερμηνεία Κατ' Άρθρο" γενικής επιμέλειας Αριστοτέλη Χαραλαμπάκη (Καθηγητή ΔΠΘ) και  συνεργατών, Εκδόσεων Νομικής Βιβλιοθήκης, 2011] 

Δεδομένου ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά προστατευόμενα έννομα αγαθά (περιουσία του ΟΑΣΑ στο αδίκημα του άρθρο 391 του Ποινικού Κώδικα & αίσθημα ασφάλειας δικαίου, ιδίως της εμπιστοσύνης της εξακολούθησης του και της εμπιστοσύνης επί της εννόμου τάξεως στο αδίκημα του άρθρου 333 Ποινικού Κώδικα) θα πρόκειται για αληθινή πραγματική συρροή των δύο αξιόποινων πράξεων.


Όπως σημειώθηκε ανωτέρω για το θέμα της παράνομης οπλοκατοχής, οπλοφορίας, οπλοχρησίας δε θα γίνει λόγος στην παρούσα απόφαση για λόγους οικονομίας, ενώ να σημειωθεί ότι ούτε απόπειρα ανθρωποκτονίας είναι νοητή με μόνη τη σκόπευση (παρά την αντίθετη άποψη του Αρείου Πάγου 995/1981) δεδομένου ότι δεν υφίσταται με μόνη τη σκόπευση βλάβη ούτε καν διακινδύνευση του εννόμου αγαθού της ζωής (μεσολαβούν πολλές ακόμα ενέργειες μέχρι τη βλάβη ή έστω τη διακινδύνευση - δεν υφίσταται λοιπόν όπως απαιτεί το άρθρο 42 του Ποινικού Κώδικα "αρχή εκτέλεσης"). 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με αφορμή το περιστατικό που διαδραματίσθηκε μόλις εχθές (14/04/2014) στο Γκάζι της Αττικής, όταν 60χρονος συνταξιούχος αστυνομικός, αφενός μεν δεν έφερε πάνω του το απαιτούμενο επικυρωμένο εισιτήριο για χρήση μέσου δημόσιας συγκοινωνίας (αστικού λεωφορείου) ενώ είχε προβεί στην ανωτέρω χρήση, αφετέρου, δε, σημάδεψε με γεμάτο όπλο τον ελεγκτή του λεωφορείου, όταν ο τελευταίος ζήτησε να του επιδείξει το εισιτήριο.

ΔΕ ΔΕΧΕΤΑΙ τη συνδρομή οποιουδήποτε ελαφρυντικού στοιχείου.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο ΕΝΟΧΟ, όπως κατηγορείται για: α) αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου (άρθρο 391 ΠΚ), β) απειλή (333 ΠΚ), γ) παράνομη οπλοχρησία [από τον έλεγχο των στοιχείων του, διαπιστώθηκε πως επρόκειτο για συνταξιούχο αστυνομικό, ο οποίος είχε άδεια οπλοκατοχής και οπλοφορίας] σε αληθινή πραγματική συρροή λογω ετερότητας προσβαλλομένων εννόμων αγαθών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του.

Θεσσαλονίκη, 15-04-2014
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ 


[Το ανωτέρω δεν αποτελεί αυθεντική απόφαση δικαστικού οργάνου με τις έννομες συνέπειες που ορίζει ο νόμος. Η δομή δικαστικής απόφασης υιοθετείται για τους σκοπούς του εν λόγω ιστολογίου.]