Νομικά: ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ - ΑΠΕΙΛΗ (ΜονΚοινΘΕΣ 2/2014)

Αριθμός 2/2014
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Δημόσια Συνεδρίαση της 15-04-2014

[Συνεχής ενημέρωση για τα θέματα της επικαιρότητας μέσα από τη δικαστική οπτική του Ανωτάτου Κοινωνικού Δικαστηρίου με ένα like στη σελίδα του Κοινωνιοδικείου στο FACEBOOK - Πάτησε ΕΔΩ] 

Σύνθεση:
Γεώργιος Ηλιόπουλος | Πρόεδρος Κοινωνιοδικών 

Κατηγορούμενος:
60χρονος συνταξιούχος αστυνομικός, ο οποίος αφενός μεν δεν έφερε πάνω του το απαιτούμενο επικυρωμένο εισιτήριο για χρήση μέσου δημόσιας συγκοινωνίας (αστικού λεωφορείου) ενώ είχε προβεί στην ανωτέρω χρήση, αφετέρου σημάδεψε με γεμάτο όπλο τον ελεγκτή του λεωφορείου, όταν ο τελευταίος ζήτησε να του επιδείξει το εισιτήριο. 

Πράξεις:
  • Αποφυγή Πληρωμής Εισιτηρίου κατ' άρθρο 391 του Ποινικού Κώδικα: "Όποιος χρησιμοποιεί μέσο δημόσιας συγκοινωνίας που προορίζεται για κοινή χρήση χωρίς να καταβάλλει το αντίτιμο εισιτηρίου οποιασδήποτε μορφής, τιμωρείται με κράτηση ή με πρόστιμο. Η ποινική δίωξη ασκείται μετά από έγκληση". [Όπως προστέθηκε με το άρθρο 17 παράγραφος 1 του Νόμου 3920/2011]. 
  • Απειλή κατ' άρθρο 333 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή. 2. Για την ποινική δίωξη απαιτείται έγκληση".
  • Ανθρωποκτονία με πρόθεση κατ' άρθρο 299 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος με πρόθεση σκότωσε άλλον τιμωρείται με την ποινή του θανάτου* ή με ισόβια κάθειρξη (*Η θανατική ποινή καταργήθηκε με το άρθρο 33, παράγραφος 1 του Νόμου 2172/1993), 2. Αν η πράξη αποφασίστηκε και εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, επιβάλλεται η ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης."   
  • Έννοια και Ποινή της Απόπειρας κατ' άρθρο 42 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος, έχοντας αποφασίσει να τελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα, επιχειρεί πράξη που περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτέλεσης, τιμωρείται αν το κακούργημα ή πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (άρθρο 83 Ποινικού Κώδικα). 2. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η κατά την προηγούμενη παράγραφο ελαττωμένη ποινή δεν επαρκεί για να αποτρέψει τον υπαίτιο από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων, μπορεί να του επιβάλλει την ίδια ποινή με αυτήν που ο νόμος προβλέπει για την ολοκληρωμένη πράξη, εκτός από την ποινή του θανάτου. 3. Το δικαστήριο μπορεί να κρίνει ατιμώρητη την απόπειρα πλημμελήματος για το οποίο ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης όχι ανώτερη από τρεις (3) μήνες".
  • Για ζητήματα παράνομης οπλοκατοχής, οπλοφορίας και οπλοχρησίας του Νόμου 2168/1993 δε θα γίνει λόγος στην παρούσα απόφαση. Παραπομπή σε σχετικές αποφάσεις: Νομικά: ΟΠΛΑ (ΜονΚοινΘΕΣ 46/2013) & Νομικά: ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ - ΑΜΥΝΑ - ΟΠΛΑ (ΜονΚοινΘΕΣ 1/2014) 

Το ΑΝΩΤΑΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 
Κατά τη σημερινή δημόσια συζήτηση των υποθέσεων, κατά την εκφώνησή τους από το σχετικό πινάκιο στη σειρά τους, αφού αναπτύχθηκαν οι σχετικοί ισχυρισμοί από πλευράς όλων των διαδίκων, 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 
και αποφάσισε να αποφανθεί επί ενός ζητήματος της επικαιρότητας, που πληροφορήθηκε μόλις εχθές (14/04/2014, ημέρα Δευτέρα) από τον ηλεκτρονικό τύπο και συγκεκριμένα από την ιστοσελίδα enikos.gr. Πρόκειται για ένα συμβάν που δημιούργησε σοβαρούς προβληματισμούς στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής, όπου και συντελέστηκε, και το οποίο εμφανίζει ιδιαίτερο κοινωνικό ενδιαφέρον, δεδομένου ότι παρατηρείται διαρκώς το τελευταίο χρονικό διάστημα σε όλες σχεδόν τις μεγαλουπόλεις της χώρας (αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου σε μέσα δημόσιας συγκοινωνίας - άρθρο 391 Ποινικού Κώδικα). 

Πραγματικά περιστατικά:
* Ένα απίστευτο περιστατικό εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια ελέγχου εισιτηρίων σε αστικό λεωφορείο στο Γκάζι, χθες (14/04/2014, ημέρα Δευτέρα) το πρωί. Ένας άνδρας, πρώην αστυνομικός, σημάδεψε με γεμάτο όπλο τον ελεγκτή λεωφορείου της γραμμής 049, όταν ο τελευταίος ζήτησε να του επιδείξει το εισιτήριο. 
Τις στιγμές που ο απόστρατος αστυνομικός τον απειλούσε με πιστόλι περιέγραψε στο enikos.gr o ελεγκτής του ΟΑΣΑ. Οι δύο ελεγκτές επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο 049 και πραγματοποιούσαν ελέγχους για το εάν οι επιβάτες είχαν εισιτήρια. Όταν διαπίστωσαν ότι ο 60χρονος συνταξιούχος αστυνομικός δεν είχε εισιτήριο αποβιβάστηκαν από το λεωφορείο με το «λαθρεπιβάτη» να σημαδεύει με πιστόλι τον ελεγκτή. «Όλα πάγωσαν όταν είδα το όπλο στο στήθος μου» δηλώνει συγκλονισμένος ο ελεγκτής.
Ακολουθεί συνημμένη η ηχογραφημένη προσωπική κατάθεση του ελεγκτή του ΟΑΣΑ*.
*[Πηγή: Enikos.gr]


**Συγκεκριμένα στο ύψος των Πετραλώνων, οι ελεγκτές που επιβιβάστηκαν στο λεωφορείο, όπως μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός "Mega", ζήτησαν από τον 60χρονο να τους δείξει το εισιτήριό του. Εκείνος δεν είχε κι έτσι οι ελεγκτές του ζήτησαν να τους ακολουθήσει. Οι τρεις τους, κατέβηκαν από το όχημα και τότε ο 60χρονος τράβηξε πιστόλι και απείλησε τους ελεγκτές.
Όπως ήταν φυσικό, εκείνοι κάλεσαν την Άμεσο Δράση. Μοτοσικλετιστές της ομάδας ΔΙΑΣ έσπευσαν στο σημείο και συνέλαβαν τον 60χρονο, ο οποίος, όπως αποδείχτηκε, είναι πρώην αστυνομικός. Εις βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία, ενώ θα οδηγηθεί στον εισαγγελέα για τα περαιτέρω**.
** [Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ]

ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ - Άρθρο 391 Ποινικού Κώδικα
*** Το άρθρο 391 Ποινικού Κώδικα προσετέθη με το Νόμο 3920/2011 "Εξυγίανση, αναδιάρθρωση και ανάπτυξη των αστικών συγκοινωνιών Περιφέρειας Αττικής και άλλες διατάξεις", θεσπίζοντας ένα πταίσμα για την προστασία της περιουσίας του ΟΑΣΑ από τη μη επικύρωση εισιτηρίου εκ μέρους των επιβατών. 


Προστατευόμενο έννομο αγαθό είναι η περιουσία του ΟΑΣΑ, ο οποίος δε λαμβάνει το αντίτιμο για την υπηρεσία συγκοινωνιών που προσφέρει. 
Δράστης του εγκλήματος μπορεί να είναι οποιοσδήποτε. Άμεσα παθών και δικαιούμενος σε παράσταση πολιτικής αγωγής είναι ο φορέας της ζημιούμενης περιουσίας, ήτοι ο ΟΑΣΑ. 
Για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος απαιτείται ο δράστης να χρησιμοποιεί μέσο δημόσιας συγκοινωνίας που προορίζεται για κοινή χρήση, χωρίς την εκ μέρους του καταβολή του αντιτίμου του εισιτηρίου οποιασδήποτε μορφής. Έτσι, στη συγκεκριμένη διάταξη μπορεί να υπαχθεί και η περίπτωση εκείνων που λαμβάνουν τα ήδη υπ' άλλων επικυρωμένα άλλα χρονικώς ακόμη ισχύοντα εισιτήρια. 
Σύμφωνα με το άρθρο 18 εδάφιο γ' του Ποινικού Κώδικα: "Κάθε πράξη που τιμωρείται με κράτηση ή πρόστιμο είναι πταίσμα", ενώ σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2 του Ποινικού Κώδικα: "2. Τα πταίσματα τιμωρούνται πάντοτε και όταν τελέστηκαν από αμέλεια, εκτός από τις περιπτώσεις για τις οποίες ο νόμος απαιτεί ρητά δόλο". Συνεπώς το συγκεκριμένο έγκλημα τελείται τόσο με δόλο, όσο και με αμέλεια. 
Σύμφωνα με το εδάφιο β' της διάταξης η πράξη διώκεται κατ' έγκληση, πράγμα το οποίο μας οδηγεί στο άρθρο 117 παράγραφος 1 του Ποινικού Κώδικα: ήτοι η σχετική έγκληση πρέπει να υποβληθεί εντός τριμήνου από τη γνώση της πράξης και του δράστη της ή κάποιου συμμετόχου. 
Ιδιαίτερη προσοχή οφείλουμε να δείξουμε ωστόσο στο άρθρο 406 Α του Ποινικού Κώδικα, που έπεται και το οποίο βρίσκει εφαρμογή στην περίπτωση που τελείται η αξίοποινη πράξη του άρθρου 391 του Ποινικού Κώδικα: έτσι, το αξιόποινο της αποφυγής πληρωμής εισιτηρίου εξαλείφεται, όταν "ο υπαίτιος με δική του θέληση και πριν εξεταστεί με οποιοδήποτε τρόπο για την πράξη του από τις αρχές ικανοποιήσει εντελώς το ζημιωθέντα. Σε περίπτωση, δε, μερικής ικανοποιήσεως επέρχεται εξάλειψη του αξιοποίνου κατά το αντίστοιχο μόνο μέρος". Κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 406 Α του Ποινικού Κώδικα: "ο δράστης απαλλάσσεται από κάθε ποινή, εάν μέχρι το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ικανοποιήσει εντελώς το ζημιωθέντα, καταβάλλοντας αποδεδειγμένα ή κατά δήλωση του παθόντος ή των κληρονόμων του το κεφάλαιο και τους τόκους υπερημερίας". Τέλος κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 406 Α του Ποινικού Κώδικα: "εάν ο υπαίτιος... μέχρι την άσκηση της ποινικής δίωξης, ικανοποιήσει εντελώς το ζημιωθέντα, καταβάλλοντας αποδεδειγμένα ή κατά δήλωση του παθόντος ή των κληρονόμων του το κεφάλαιο και τους τόκους υπερημερίας, δε κινείται ποινική δίωξη και η υπόθεση τίθεται στο αρχείο με αιτιολογημένη πράξη του εισαγγελέα πλημμελιοδικών"***. 

Εν προκειμένω λοιπόν πρέπει να διακρίνουμε: 1) αν ο 60χρονος μέχρι την άσκηση της ποινικής δίωξης ικανοποιήσει πλήρως τον ΟΑΣΑ, τότε δε θα κινηθεί ποινική δίωξη - η υπόθεση θα τεθεί στο αρχείο. Ενώ 2) εάν μέχρι το τέλος της αποδεικτικής διαδικασίας στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ικανοποιήσει εντελώς τον ΟΑΣΑ, καταβάλλοντας αποδεδειγμένα ή κατά δήλωση του ΟΑΣΑ το κεφάλαιο και τους τόκους υπερημερίας, θα απαλλαχθεί από κάθε ποινή. Σε κάθε περίπτωση το πταίσμα του άρθρο 391 του Ποινικού Κώδικα έχει τελεσθεί. 

ΑΠΕΙΛΗ - Άρθρο 333 Ποινικού Κώδικα
***Πρόκειται για κοινό έγκλημα (άρα υποκείμενό τέλεσης του μπορεί να είναι οποιοδήποτε πρόσωπο) που στρέφεται κατά του αισθήματος ασφάλειας δικαίου του προσώπου, ιδίως κατά της εμπιστοσύνης του ατόμου στην εξακολούθησή του και κατά της εμπιστοσύνης του επί της εννόμου τάξεως. Εν προκειμένω τιμωρείται η περιαγωγή άλλου σε κατάσταση τρόμου ή ανησυχίας με την απειλή ασκήσεως βίας ή τελέσεως άλλης παρανόμου πράξεως ή απειλής. Για την τιμώρηση του δράστη απαιτείται το θύμα να περιέλθει σε τρόμο ή ανησυχία, αδιάφορο αν η συγκεκριμένη απειλή είναι γενικά ικανή να προκαλέσει τρόμο ή ανησυχία. Τρόμος είναι ο υπέρμετρος ή αιφνίδιος φόβος, ενώ ανησυχία είναι η ταραχή και αγωνία σε σχέση με το αίσθημα ασφάλειας. Απαιτείται όχι η πραγματική άσκηση βίας αλλά η απειλή άσκησης βίας ή τέλεσης άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης, η -δε- απειλή μπορεί να πραγματοποιηθεί με οποιοδήποτε πρόσφορο τρόπο: προφορικά, εγγράφως, ρητώς ή σιωπηρώς, με νεύματα ή άλλες απειλητικές κινήσεις, με εκφοβιστικούς πυροβολισμούς κοκ. Συνεπώς και με στόχευση από ένα γεμάτο όπλο, όπως στην υπό κρίση περίπτωση του 60χρονου συνταξιούχου αστυνομικού
Υποκειμενικά απαιτείται δόλος, αρκούντος και του ενδεχόμενου, που συνίσταται στη γνώση ότι η απειλούμενη ενέργεια συνιστά βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, καθώς επίσης τη θέληση του δράστη να εμποιήσει τον τρόμο ή την ανησυχία [ΣυμβΠλημΡοδ 166/2007, ΑΠ 1080/2005]. 
Η πράξη διώκεται κατ' έγκληση***. 

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει και από την προσωπική κατάθεση του ελεγκτή (η οποία παρατίθεται ανωτέρω συνημμένη: "...με απείλησε... δεν είμαι συνηθισμένος στα όπλα... με το που το είδα στο στήθος μου... σβήσανε τα πάντα γύρω μου...") το έγκλημα της απειλής κατ' άρθρο 333 Ποινικού Κώδικα έχει τελεσθεί πλήρως αφ' ης στιγμής περιήλθε η απειλή εις γνώσιν του απειληθέντος και ο τελευταίος περιήλθε σε τρόμο ή ανησυχία

*** [Πολλές από τις ανωτέρω θεωρητικές νομικές προσεγγίσεις προκύπτουν από σύνολο έργων πνευματικής ιδιοκτησίας διακεκριμένων νομικών επιστημόνων που συγκεντρώθηκαν και "κωδικοποιήθηκαν" σε ενιαίο τόμο υπό τίτλο "Ποινικός Κώδικας: Ερμηνεία Κατ' Άρθρο" γενικής επιμέλειας Αριστοτέλη Χαραλαμπάκη (Καθηγητή ΔΠΘ) και  συνεργατών, Εκδόσεων Νομικής Βιβλιοθήκης, 2011] 

Δεδομένου ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά προστατευόμενα έννομα αγαθά (περιουσία του ΟΑΣΑ στο αδίκημα του άρθρο 391 του Ποινικού Κώδικα & αίσθημα ασφάλειας δικαίου, ιδίως της εμπιστοσύνης της εξακολούθησης του και της εμπιστοσύνης επί της εννόμου τάξεως στο αδίκημα του άρθρου 333 Ποινικού Κώδικα) θα πρόκειται για αληθινή πραγματική συρροή των δύο αξιόποινων πράξεων.


Όπως σημειώθηκε ανωτέρω για το θέμα της παράνομης οπλοκατοχής, οπλοφορίας, οπλοχρησίας δε θα γίνει λόγος στην παρούσα απόφαση για λόγους οικονομίας, ενώ να σημειωθεί ότι ούτε απόπειρα ανθρωποκτονίας είναι νοητή με μόνη τη σκόπευση (παρά την αντίθετη άποψη του Αρείου Πάγου 995/1981) δεδομένου ότι δεν υφίσταται με μόνη τη σκόπευση βλάβη ούτε καν διακινδύνευση του εννόμου αγαθού της ζωής (μεσολαβούν πολλές ακόμα ενέργειες μέχρι τη βλάβη ή έστω τη διακινδύνευση - δεν υφίσταται λοιπόν όπως απαιτεί το άρθρο 42 του Ποινικού Κώδικα "αρχή εκτέλεσης"). 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με αφορμή το περιστατικό που διαδραματίσθηκε μόλις εχθές (14/04/2014) στο Γκάζι της Αττικής, όταν 60χρονος συνταξιούχος αστυνομικός, αφενός μεν δεν έφερε πάνω του το απαιτούμενο επικυρωμένο εισιτήριο για χρήση μέσου δημόσιας συγκοινωνίας (αστικού λεωφορείου) ενώ είχε προβεί στην ανωτέρω χρήση, αφετέρου, δε, σημάδεψε με γεμάτο όπλο τον ελεγκτή του λεωφορείου, όταν ο τελευταίος ζήτησε να του επιδείξει το εισιτήριο.

ΔΕ ΔΕΧΕΤΑΙ τη συνδρομή οποιουδήποτε ελαφρυντικού στοιχείου.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο ΕΝΟΧΟ, όπως κατηγορείται για: α) αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου (άρθρο 391 ΠΚ), β) απειλή (333 ΠΚ), γ) παράνομη οπλοχρησία [από τον έλεγχο των στοιχείων του, διαπιστώθηκε πως επρόκειτο για συνταξιούχο αστυνομικό, ο οποίος είχε άδεια οπλοκατοχής και οπλοφορίας] σε αληθινή πραγματική συρροή λογω ετερότητας προσβαλλομένων εννόμων αγαθών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του.

Θεσσαλονίκη, 15-04-2014
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ 


[Το ανωτέρω δεν αποτελεί αυθεντική απόφαση δικαστικού οργάνου με τις έννομες συνέπειες που ορίζει ο νόμος. Η δομή δικαστικής απόφασης υιοθετείται για τους σκοπούς του εν λόγω ιστολογίου.]

Νομικά: ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ - ΑΜΥΝΑ - ΟΠΛΑ (ΜονΚοινΘΕΣ 1/2014)

Αριθμός 1/2014
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΜΟΝΟΜΕΛΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Δημόσια Συνεδρίαση της 08-04-2014

[Συνεχής ενημέρωση για τα θέματα της επικαιρότητας μέσα από τη δικαστική οπτική του Ανωτάτου Κοινωνικού Δικαστηρίου με ένα like στη σελίδα του Κοινωνιοδικείου στο FACEBOOK - Πάτησε ΕΔΩ] 

Σύνθεση:
Γεώργιος Ηλιόπουλος | Πρόεδρος Κοινωνιοδικών 

Θέμα:
ΑΜΥΝΑ | Λόγος που αίρει τον αρχικά άδικο χαρακτήρα μιας αξιόποινης πράξης: Δικαιολογητική βάση - Όροι που πρέπει να συντρέχουν για να καταφαθεί κατάσταση άμυνας.

Κατηγορούμενος:
40χρονος άνδρας, κάτοικος Βοιωτίας, ο οποίος φέρεται να σκότωσε τη νύφη του (σύζυγο του αδερφό του), ετών 32 και μητέρα δύο ανήλικων αγοριών, μαχαιρώνοντας την πολλές φορές με κουζινομάχαιρο και στη συνέχεια φέρεται να αυτοτραυματίστηκε, αφήνοντας πίσω μια επιστολή δια της οποία ζητούσε συγγνώμη. 

Πράξεις:
  • Ανθρωποκτονία με πρόθεση κατ' άρθρο 299 του Ποινικού Κώδικα: "1. Όποιος με πρόθεση σκότωσε άλλον τιμωρείται με την ποινή του θανάτου* ή με ισόβια κάθειρξη (*Η θανατική ποινή καταργήθηκε με το άρθρο 33, παράγραφος 1 του Νόμου 2172/1993), 2. Αν η πράξη αποφασίστηκε και εκτελέστηκε σε βρασμό ψυχικής ορμής, επιβάλλεται η ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης." 
  • Αμυνα κατ' άρθρο 22 του Ποινικού Κώδικα: "1. Δεν είναι άδικη η πράξη που τελείται σε περίπτωση άμυνας, 2. Άμυνα είναι η αναγκαία προσβολή του επιτιθέμενου στην οποία προβαίνει το άτομο, για να υπερασπισθεί τον εαυτό του ή άλλον από άδικη και παρούσα επίθεση που στρέφεται εναντίον τους, 3. Το αναγκαίο μέτρο της άμυνας κρίνεται από το βαθμό επικινδυνότητας της επίθεσης, από το είδος της βλάβης που απειλούσε, από τον τρόπο και την ένταση της επίθεσης και από τις λοιπές περιστάσεις." 
  • Νόμος 2168/1993 "Ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα, πυρομαχικά, εκρηκτικές ύλες, εκρηκτικούς μηχανισμούς και άλλες διατάξεις": Άρθρο 1 - Έννοια όρων / Έκταση Εφαρμογής: "1. Για την εφαρμογή του παρόντος νόμου: (...) 2. Όπλα θεωρούνται επίσης τα αντικείμενα που είναι πρόσφορα για επίθεση ή άμυνα και ιδιαίτερα: (...) Μαχαίρια κάθε είδους, εκτός εκείνων που η κατοχή τους δικαιολογείται για οικιακή ή επαγγελματική ή εκπαιδευτική χρήση, τέχνη, θήρα, αλιεία ή άλλη συναφή χρήση (...) | Άρθρο 10 - Οπλοφορία: "1. (...) απαγορεύεται να φέρονται όπλα ή άλλα είδη που προβλέπονται στο άρθρο 1 του παρόντος νόμου, 13. (...) β. Όποιος φέρει παράνομα όπλα ή άλλα είδη που διαλαμβάνονται στις παραγράφους 1 περίπτωση γ, 2 και 3 περίπτωσεις β' γ' και ε' του άρθρου 1 του παρόντος (...), τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο (2) ετών και χρηματική ποινή | Άρθρο 14 - Οπλοχρησία: "Όποιος με χρήση όπλου ή άλλου αντικειμένου αναφερόμενου στον παρόντα νόμο διαπράξει κακούργημα ή πλημμέλημα από δόλο ή αμέλεια και καταδικασθεί, ανεξάρτητα από την ποινή που επιβάλλεται γι' αυτό, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) μηνών. " 

Το ΑΝΩΤΑΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Μετά από μία περίοδο απουσίας από την εκτέλεση των καθηκόντων του, ήτοι από την εκδίκαση διαφορών και την έκδοση αποφάσεων, επιλέγει τη σημερινή δικάσιμο (08 - 04 - 2014, ημέρα Τρίτη) προκειμένου να συνεχίσει το έργο του: την παρουσίαση στο ευρύτερο κοινό θεμάτων κοινωνικού, πολιτικού και νομικού ενδιαφέροντος, με συγκεκριμένη επιστημονική θεμελίωση, παραμένοντας πιστό και πρεσβεύοντας τις αρχές της λειτουργικής και προσωπικής ανεξαρτησίας των ανθρώπων που το στελεχώνουν και το συγκροτούν. 

Δια της παρούσης αποφάσεως ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ η δέσμευση για συστηματική ενημέρωση, έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρηση και ΔΗΛΩΝΕΤΑΙ η πρόθεση για τακτική ανάρταση δημοσιεύσεων, μετά την περίοδο απουσίας που είχε προηγηθεί: μια περίοδο που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί περισσότερο ως συνειδητή αποχή, δεδομένων των εξελίξεων που ταλάνισαν εντονότατα τη χώρα και επί των οποίων καλό είναι να τοποθετείται κανείς έχοντας σταθμίσει όλες τις παραμέτρους και δεδομένα, αφήνοντας πρώτα ένα εύλογο χρονικό διάστημα να παρέλθει. 

Στο σημείο αυτό, κρίνεται ορθό να αποτυπωθεί δια της παρούσης μια ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ προς το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό του παρόντος ιστολογίου, το οποίο συνέχισε να επισκέπτεται τον παρόντα διαδικτυακό τόπο καθ' όλο το διάστημα της απουσίας - τα συγκεντρωτικά στατιστικά στοιχεία μέχρι την έκδοση της συγκεκριμένης αποφάσεως δίδουν πλήρες ιστορικό προβολών ανερχόμενο σε 28.857 επισκέψεις. Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΑΣ αποτελεί για εμάς ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΥΘΥΝΗ.  


 Το ΑΝΩΤΑΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 
Κατά τη σημερινή δημόσια συζήτηση των υποθέσεων, κατά την εκφώνησή τους από το σχετικό πινάκιο στη σειρά τους, αφού αναπτύχθηκαν οι σχετικοί ισχυρισμοί από πλευράς όλων των διαδίκων, 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ 
και αποφάσισε να αποφανθεί επί ενός ιδιαίτερου ζητήματος, που απασχολεί έντονα από εχθές (07/04/2014, ημέρα Δευτέρα) την κοινωνία της Βοιωτίας και το οποίο εμφανίζει έντονο νομικό ενδιαφέρον ως προς μία συγκεκριμένη πτυχή του (ΑΜΥΝΑ: Λόγος άρσης του αρχικά άδικου χαρακτήρα μιας αξιόποινης πράξης - άρθρο 22 Ποινικού Κώδικα). 

Πραγματικά περιστατικά:
*"Ξεκίνησε μόλις εχθές (07/04/2014) στη Βοιωτία η δίκη του 40χρονου, ο οποίος φέρεται να σκότωσε τη νύφη του (σύζυγο του αδερφό του), Ευσταθία Χαρατζή - ετών 32 και μητέρα δύο ανήλικων αγοριών, μαχαιρώνοντας την πολλές φορές με κουζινομάχαιρο και στη συνέχεια φέρεται να αυτοτραυματίστηκε, αφήνοντας πίσω μια επιστολή που ζητούσε συγγνώμη. Μάλιστα ο 3χρονος γιος του θύματος ήταν παρών στη δολοφονία της μητέρας του.
Ο 40χρονος δράστης στην απολογία του αναφέρει ότι ο λόγος που σκότωσε τη γυναίκα του αδελφού του, ήταν ότι η νύφη του προσπαθούσε να τον δηλητηριάσει. Πληροφορίες θέλουν το δράστη τη προηγούμενη ημέρα από τη δολοφονία να έχει επισκεφτεί ψυχίατρο στην Αθήνα.
Συγκινητικό ήταν το κλίμα κατά την εκδίκαση της υποθέσεως στο αρμόδιο δικαστήριο καθώς ο σύζυγος του θύματος ανέφερε εκτός όλων των άλλων ότι δε γνωρίζει γιατί ο αδερφός του έκανε κάτι τέτοιο και πως για αυτόν «έχει τελειώσει ως αδερφός». 
Την ίδια ώρα η μητέρα του δράστη είπε πως δεν έχει καμία επαφή με τον γιο της και το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η ανατροφή των εγγονιών της.
Ο συνήγορος του δράστη ζήτησε ο πελάτης του να περάσει από ψυχολογική εξέταση ώστε να διαπιστωθεί αν τα αίτια που τον οδήγησαν στο φοβερό αυτό έγκλημα είναι ιατρικά. Σύμφωνα με τις καταθέσεις της αδελφής του θύματος και της πρώην συντρόφου του δράστη, ο 40χρονος άνδρας ζήλευε την ευτυχία του αδελφού του και είχε έμμονη με την άτυχη 32χρονη."
*[Πηγή: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Από τα πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι ο δράστης και ο συνήγορός του επιχειρούν να μειώσουν την απαξία της συγκεκριμένης ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως στηριζόμενοι σε δύο γεγονότα, που επικαλούνται ως αληθή: 1) στο ότι ο λόγος που σκότωσε τη γυναίκα του αδελφού του, ήταν ότι η νύφη του προσπαθούσε να τον δηλητηριάσει  και 2) τη προηγούμενη ημέρα από τη δολοφονία, ο δράστης φέρεται να έχει επισκεφτεί ψυχίατρο στην Αθήνα - ο συνήγορος του ζητά τη ψυχιατρική εξέταση του δράστη. Η υπ' αριθμό 2 επίκληση δε θα αποτελέσει αντίκειμενο νομικής και θεωρητικής θεμελίωσης της παρούσης - αφορά την προσπάθεια να εμφανισθεί ο δράστης ως έχων ψυχολικά προβλήματα και συνεπώς ως πρόσωπο ελαττωμένου καταλογισμού, αν όχι ως πλήρως ακαταλόγιστος. 

Σχετικά με τον υπ' αριθμό 1 ισχυρισμό του ίδιου του δράστη (ότι ο λόγος που σκότωσε τη γυναίκα του αδελφού του, ήταν ότι η νύφη του προσπαθούσε να τον δηλητηριάσει) οφείλουμε να σημειώσουμε τα ακόλουθα: 

Πρόκειται για ισχυρισμό άμυνας. Ο δράστης υποστηρίζει ότι δεν είναι τελικώς άδικη - και συνεπώς καταλογιστή και τελικώς αξιόποινη - η πράξη ανθρωποκτονίας που διέπραξε κι αυτό διότι βρισκόταν σε άμυνα. Ισχυρίζεται ότι επρόκειτο για μια αναγκαία προσβολή ζωής, προκειμένου να υπερασπισθεί τον εαυτό του από μια ευρύτερη άδικη και παρούσα επίθεση (προσπάθεια δηλητηρίασης του) που δεχόταν από τη νύφη - θύμα

* Είναι γνωστό ότι το ποινικό δίκαιο ασχολείται με την έρευνα του ποινικού φαινομένου. Ποινικό φαινόμενο είναι η μορφή εκείνη της κοινωνικής παθολογίας που έγκειται στην προσβολή βασικών στοιχείων - αγαθών της κοινωνικής ζωής από τους ίδιους τους ανθρώπους και στην αντίδραση (απάντηση) από τους φορείς των αγαθών που προσβλήθηκαν και σε πιο εξελιγμένη φάση από την κυρίαρχη, την υπερέχουσα δύναμη (εξουσία) μέσα στο κοινωνικό χώρο. 
Με απλά λόγια, η ποινική επιστήμη ενδιαφέρεται για το τρίπτυχο: προστατευόμενα (έννομα) αγαθά - προσβολή αυτών των αγαθών (έγκλημα) - αντίδραση στην προσβολή αυτή (ποινή). Το ποινικό δίκαιο επιλέγει τα αγαθά εκείνα που θεωρεί άξια προστασίας (ζωή, υγεία, τιμή κοκ), τα ανάγει σε έννομα (άξια προστασίας) και προστατεύει από τις σε βάρος τους προσβολές (έγκληματα) δια της επιβολής κυρώσεων (ποινές). 

Δικαιολογητική Βάση Άμυνας
Η άμυνα είναι ένας θεσμός που έχει προβλεφθεί και τυποποιηθεί στο Ποινικό Κώδικα στο άρθρο 22 και ουσιαστικά πρόκειται για μία κατάσταση και ενέργεια που δικαιολογεί την προσβολή εννόμων αγαθών σε συγκεκριμένη περίπτωση. Αναγνωρίζεται δηλαδή η πρωτοβουλία στον φορέα κάθε εννόμου αγαθού υπό αυστηρές προϋποθέσεις να προστατεύσει μόνος του το αγαθό το οποίο βρίσκεται σε "κρίση" (άδικη και παρούσα επίθεση). Άμυνα λοιπόν είναι ουσιαστικά η ειδικότερη μορφή παρεμπόδισης μιας απειλούμενης αδικοπραγίας. Το δικαίωμα αυτό έκαστου "θύματος" (που δέχεται επίθεση) φτάνει στην προσβολή του δράστη. Ουσιαστικά η άμυνα είναι ένας μηχανισμός αυτοπροστασίας των εννόμων αγαθών, διαμέσου των φορέων τους

Όροι Άμυνας
Από την προσεκτική μελέτη του άρθρου 22 του Ποινικού Κώδικα συνάγονται τα ακόλουθα:
1) Για να υφίσταται άμυνα, πρέπει καταρχήν να υφίσταται μια άδικη πράξη, ήτοι πράξη που πραγματώνει αρχικά την αντικειμενική υπόσταση ενός εγκλήματος, αλλά που κρίνεται τελικά ως μη άδικη, γιατί τελείται σε κατάσταση άμυνας.  Άμυνα λοιπόν είναι α) και κατάσταση (=παρούσα επίθεση κατά αγαθού) και β) πράξη απόκρουσης. 
2) Για να θεμελιωθεί άμυνα πρέπει να υπάρχει επίθεση κατά εννόμου αγαθού. Επίθεση κατά το ποινικό δίκαιο είναι κάθε προσβολή (βλάβη ή διακινδύνευση) εννόμου αγαθού, που γίνεται είτε με πράξη είτε με παράλειψη
3) Η άμυνα προϋποθέτει δυνατότητα διάκρισης μεταξύ επιτιθέμενου και αμυνόμενου. Αν υπάρχει αμοιβαία, ταυτόχρονη επίθεση και απόκρουση, δε συντρέχουν οι όροι της άμυνας. 
4) Επίθεση νοείται μόνο από φυσικό πρόσωπο (άνθρωπο). Προσβολές ("επιθέσεις") ζώων δεν αποτελούν επιθέσεις με τη νομική έννοια του όρου. Δε χωρεί λοιπόν άμυνα κατά ζώου, αλλά η απόκρουση του σε περίπτωση προσβολής θα κριθεί ως κατάσταση ανάγκης.  
5) Η επίθεση πρέπει να είναι άδικη: πρέπει δηλαδή να προσβάλλει έννομο αγαθό, να αποτελεί τουλάχιστον αρχικό εγκληματικό άδικο - να πραγματώνει αντικειμενική υπόσταση κάποιου εγκλήματος. 
6) Η άδικη συμπεριφορά πρέπει να είναι άμεση και παρούσα. Άμεση είναι η συμπεριφορά που εκθέτει σε άμεσο κίνδυνο το έννομο αγαθό ή που το βλάπτει κιολας. Παρούσα ειναι η επίθεση καθώς γίνεται, τη στιγμή δηλαδή που προσβάλλει (βλάπτει ή βάζει σε άμεσο κίνδυνο) το έννομο αγαθό. Ανάμεσα λοιπόν στην επίθεση και στην εναντίον της άμυνα υπάρχει άμεση τοπική σχέση, αφού δεν παρεμβάλλεται άλλη συμπεριφορά και άμεση χρονική σχέση, αφού δε μεσολαβεί χρονικό διάστημα. Δε χωρεί, λοιπόν, άμυνα σε μια επίθεση που έγινε και τελείωσε. Πολύ δε περισσότερο δε χωρεί άμυνα σε μία επίθεση που πρόκειται να γίνει στο μέλλον. 
7) Η αμυντική πράξη προσβολής πρέπει να τελείται για την υπεράσπιση του εννόμου αγαθού από την επίθεση. Πρέπει δηλαδή αντικειμενικά να τείνει στο να αποκρουσθεί η επίθεση ή να αποτραπεί η συνέχισή της. Όταν η πράξη δε συνδέεται με την υπεράσπιση των αγαθών που κινδυνεύουν, αλλά τείνει λχ. στην τιμωρία του δράστη της επίθεσης, δεν είναι άμυνα. Αν συνεπώς η προσβολή του δράστη είναι άσχετη με την υπεράσπιση του προσβαλλόμενου αγαθού, δεν υπάρχει αμυντική πράξη - και συνεπώς ούτε και τυχόν υπέρβαση άμυνας (άρθρο 23 Ποινικού Κώδικα) - η προσβολή θα αντιμετωπιστεί σε αυτή την περίπτωση ως αυτοτελής επίθεση. 
8) Η αμυντική πράξη προσβολής του επιτιθέμενου πρέπει όχι μόνο να γίνεται για την υπεράσπιση του εννόμου αγαθού από την παρούσα και άδικη επίθεση, αλλά και να έχει το αναγκαίο μέτρο, την αναγκαία ένταση ως προσβολή. Όταν υπάρχει άμυνα, αλλά έχει ξεπεραστεί το αναγκαίο μέτρο της, τότε πρόκειται για υπέρβαση άμυνας (άρθρο 23 Ποινικού Κώδικα): πρόκειται ουσιαστικά για αμυντική αρχικά πράξη που έχει εκτραπεί από το επιτρεπόμενο μέτρο.*

*[Πολλές από τις ανωτέρω θεωρητικές νομικές προσεγγίσεις προκύπτουν από σύνολο έργων πνευματικής ιδιοκτησίας διακεκριμένων νομικών επιστημόνων που συγκεντρώθηκαν και "κωδικοποιήθηκαν" σε ενιαίο τόμο υπό τίτλο "Ποινικό Δίκαιο: Επιτομή Γενικού Μέρους (Άρθρα 1 - 49 ΠΚ)" γενικής επιμέλειας Ι. Μανωλεδάκη (Καθηγητή ΑΠΘ) και  συνεργατών (Καϊάφα - Γκμπάντι / Συμεωνίδου Καστανίδου), ζ' έκδοση - πλήρως αναθεωρημένη, Εκδόσεων Σάκκουλα, 2005]


Όπως προκύπτει από τα υπό κρίση πραγματικά περιστατικά, δε μπορεί να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του δράστη για άμυνα κι αυτό διότι, ακόμη κι αν υποτεθεί ως αληθής ο ισχυρισμός του ότι η νύφη του επιχειρούσε να το δηλητηριάσει (άδικη πράξη - επίθεση - από φυσικό πρόσωπο - άδικη επίθεση), δε συντρέχει το υπ' αριθμό 6 στοιχείο από τους προαναφερόμενους όρους άμυνας: δεν υπάρχει, κατά το χρόνο που διαπράττει την ανθρωποκτονία (μαχαιριές) άμεσος κίνδυνος σε βάρος της δικής του ζωής ούτε προφανώς βλάβη της, ούτε υφίσταται παρούσα επίθεση. Δεν υπάρχει ανάμεσα στην επίθεση (απόπειρα δηλητηρίασης) και στην εναντίον της άμυνα άμεση τοπική σχέση, αφού παρεμβάλλεται άλλη συμπεριφορά και ούτε υφίσταται άμεση χρονική σχέση, αφού μεσολαβεί χρονικό διάστημα από την επικαλούμενη εκ μέρους του δράστη απόπειρα δηλητηρίασής του. Κι αν υποτεθεί ως αληθές ότι επιχειρήθηκε ο δηλητηριασμός του, δε χωρεί άμυνα σε μια επίθεση που έγινε και τελείωσε. 
(Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι δε συντρέχει και ο υπ' αριθμό 7 όρος που απαιτείται για να θεμελιωθεί άμυνα: δεδομένου ότι η ανθρωποκτονία που πράττει τελικώς ο δράστης, είναι άσχετη με την υπεράσπιστη του προσβαλλόμενου - όπως ισχυρίζεται - δικού του εννόμου αγαθού της ζωής). 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ με αφορμή την έναρξη μόλις εχθές (07/04/2014) στη Βοιωτία της δίκης του 40χρονου, ο οποίος φέρεται να σκότωσε τη νύφη του (σύζυγο του αδερφό του), ετών 32 και μητέρα δύο ανήλικων αγοριών, μαχαιρώνοντας την πολλές φορές με κουζινομάχαιρο και στη συνέχεια φέρεται να αυτοτραυματίστηκε, αφήνοντας πίσω μια επιστολή που ζητούσε συγγνώμη. 

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου και της υπεράσπισής του περί άμυνας για τους λόγους που αναλύθηκαν εκτενώς στο κείμενο της παρούσης.  

ΔΕ ΔΕΧΕΤΑΙ τη συνδρομή οποιουδήποτε ελαφρυντικού στοιχείου.

ΚΗΡΥΣΣΕΙ τον κατηγορούμενο ΕΝΟΧΟ, όπως κατηγορείται για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως (άρθρο 299 ΠΚ) και για παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του.

Θεσσαλονίκη, 08-04-2014
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ


[Το ανωτέρω δεν αποτελεί αυθεντική απόφαση δικαστικού οργάνου με τις έννομες συνέπειες που ορίζει ο νόμος. Η δομή δικαστικής απόφασης υιοθετείται για τους σκοπούς του εν λόγω ιστολογίου.]

Κοινωνία: ΑΣΤΕΓΟΙ (ΕισΚοινΘΕΣ 84/2013)

Αριθμός 84/2013
ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
της 30-12-2013 

[Συνεχής ενημέρωση για τα θέματα της επικαιρότητας μέσα από τη δικαστική οπτική του Ανωτάτου Κοινωνικού Δικαστηρίου με ένα like στη σελίδα του Κοινωνιοδικείου στο FACEBOOK - Πάτησε ΕΔΩ] 

Σύνθεση:
Άννα Καραγεωργίου | Εισαγγελέας Κοινωνιοδικών 

Θέμα:  
Άστεγοι στη σύγχρονη Ελλάδα 

Ο κύριος Βασίλης, εξήντα ενός (61) ετών είναι εδώ και δύο (2) χρόνια άνεργος και άστεγος. Εργαζόταν σε μία εταιρεία από την οποία πληρωνόταν 900 ευρώ μηνιαίως. Με αυτά τα χρήματα μπορούσε να πληρώνει το ενοίκιο και τους λογαριασμούς της γκαρσονιέρας στην οποία ζούσε αξιοπρεπώς. Η απόλυση του, όμως, πριν από δύο χρόνια, ανέτρεψε τελείως τη ζωή του. Σπίτι του είναι πια ο δρόμος, οικογένεια και συγγενείς δεν έχει, όπου ψάχνει για δουλειά ακούει την ίδια αρνητική απάντηση και όταν έχει κρύο ή βροχή, προσπαθεί να προστατευθεί κάτω από κάποιο υπόστεγο με ένα παλτό και δυό κουβέρτες που είναι όλη του η περιουσία...  


Ιστορίες σαν αυτή του κυρίου Βασίλη, υπάρχουν δυστυχώς χιλιάδες σε ολόκληρη την Ελλάδα. Οι εκτιμήσεις μιλούν για 20.000 αστέγους - από 26 έως 60 ετών - στην Αθήνα και αρκετές χιλιάδες στις υπόλοιπες πόλεις. Ένα πολύ μικρό ποσοστό δηλώνουν ότι είναι άστεγοι από επιλογή, αρκετοί είναι τοξικομανείς αλλά η πλειονότητα, δυστυχώς, είναι λόγω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την χώρα μας και έχει οδηγήσει χιλιάδες συνανθρώπους μας στην εξαθλίωση. 

Κοιμούνται όπου βρουν, σε χαρτόκουτα, σε εγκαταλελειμένες πολυκατοικίες, σε παγκάκια, βρώμικοι, με ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής και με εύθραυστη υγεία οι περισσότεροι. Άλλοι στήνονται στις ουρές έξω από τις εκκλησίες για ένα πιάτο φαγητού, άλλοι σιτίζονται στα ΚΑΠΗ ή σε χώρους Δήμων και Νομαρχιών και άλλοι ζητιανεύουν στο δρόμο για να εξασφαλίσουν την τροφή τους. Ορθή και ευστοχότατη η παρατήρηση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, ο οποίος δήλωσε ότι πρέπει να δοθεί άμεσα λύση στο πρόβλημα των αστέγων χωρίς να χάνεται χρόνος σε συζητήσεις. Χρόνος ο οποίος είναι υπερπολύτιμος, θα προσθέσουμε εμείς, διότι μην ξεχνάμε ότι πριν λίγες μέρες βρέθηκε νεκρός στην Πάτρα, σε ερειπωμένη κατοικία, ένας ακόμη άστεγος. 

Πολύτιμες είναι και οι συντονισμένες προσπάθειες αλληλεγγύης που γίνονται σε όλη την χώρα. Στην Αθήνα δημιουργήθηκε το Κέντρο Υποδοχής Αστέγων Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ), το οποιό έχει σαν σκοπό του την αντιμετώπιση των προβλημάτων σίτισης, στέγασης, υγείας και επανένταξης των αστέγων. Υπάρχει επίσης ο Κοινωνικός Ξενώνας Αστέγων του Ερυθρού Σταυρού, ο οποίος μπορεί να φιλοξενήσει 58 ενήλικες και 25 παιδιά, το σπίτι του Ηθοποιού, το οποίο φιλοξενεί άνεργους ηθοποιούς καθώς επίσης και το πρόγραμμα στήριξης αστέγων "Κλίμακα" και το κέντρο στέγασης Αστέγων (τηλέφωνο επικοινωνίας 1960). Στον Πειραιά υπάρχει το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το οποίο φιλοξενεί 700 άπορους και άστεγους στους οποίους προσφέρουν βοήθεια εθελοντικά γιατροί και κοινωνικοί λειτουργοί. Στο Ηράκλειο της Κρήτης το Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Αστέγων δέχεται καθημερινά επισκέψεις 200 ατόμων ενώ στην Θεσσαλονίκη ξεκίνησε πρόσφατα η λειτουργία του Υπνωτηρίου Αστέγων Θεσσαλονίκης. Μπορεί να φιλοξενήσει 74 άτομα (ήδη διαμένουν 37 άντρες και 4 γυναίκες). Ο χώρος παραχωρήθηκε από την Φιλόπτωχο Αδελφότητα Αντρών για 10 έτη στο Δήμο Θεσσαλονίκης, ενώ ο εξοπλισμός και οι λειτουργικές δαπάνες είναι δωρεά του ιδρύματος Σταύρου Νιάρχου. Αμέριστη είναι και η βοήθεια της Εκκλησίας με τα συσσίτια, Υπηρεσιών των Δήμων και Νομαρχιών αλλά και των νοσοκομείων που παρέχουν με όσα μέσα πια διαθέτουν τις απαραίτητες ιατρικές φροντίδες σε ανασφάλιστους και άστεγους. 

Εμείς εκτιμούμε και επαινούμε όλες αυτές τις προσπάθειες ανθρωπιάς και αλληλεγγύης απ' όπου και αν προέρχονται. Δεν είναι όμως για εμάς το ζητούμενο αυτό. Διότι, όταν ο λαός οδηγείται στον γκρεμό με τις επιλογές που ακολουθεί η Πολιτεία την τελευταία τριετία, πόσοι έχουν την πιθανότητα να σωθούν; Θεωρεί κανείς από εμάς λογικό και ανθρώπινο το επιχείρημα ότι πρέπει να σώσουμε πάση θυσία την Ελλάδα αλλά να θυσιαστούν και μερικές χιλιάδες πολιτών είτε αυτοκτονώντας είτε πεθαίνοντας από φτώχια και πείνα για να γίνει αυτό; Απαντούμε λοιπόν ΟΧΙ κατηγορηματικά. Διότι για μας είναι προαπαιτούμενη και πολύτιμη η ζωή και η αξιοπρέπεια του κάθε πολίτη ξεχωριστά. 

Θα προτείνουμε, λοιπόν, άμεση παρέμβαση στο θέμα των άστεγων. Λύσεις υπάρχουν αρκεί να υπάρχει θέληση και οργάνωση. Μπορούν λόγου χάριν τα στρατόπεδα που θέλουν να κλείσουν, να τα μετατρέψουν σε χώρους φιλοξενίας αστέγων καθώς επίσης και όλους τους αθλητικούς χώρους που έφτιαξαν για τους Ολυμπιακούς αγώνες και οι περισσότεροι μένουν αχρησιμοποίητοι και μισορημαγμένοι να τους προσφέρουν ως χώρους εστίασης και συγκέντρωσης αστέγων ιδιαίτερα σε περιόδους κακών καιρικών συνθηκών. Τελειώνοντας θα κάνουμε μία πικρή διαπίστωση: πόσο επίκαιρος και διαχρονικός είναι ο Γιάννης Αγιάννης - κεντρικός πρωταγωνιστής του μιθυστορήματος "Οι Άθλιοι" (1862) του Βίκτωρα Ουγκώ, ο οποίος έσπασε την βιτρίνα ενός αρτοπωλείου για να κλέψει ψωμί, επειδή πεινούσε αυτός και η οικογένεια του, και καταδικάστηκε σε 5 έτη φυλάκισης για την πράξη του αυτή... Ας αναρωτηθούμε λοιπόν: ποιοί είναι τελικά οι "άθλιοι" της δικής μας εποχής; Η απάντηση δική σας... 

Θεσσαλονίκη, 30-12-2013 
Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΙΚΩΝ


[Το ανωτέρω δεν αποτελεί αυθεντική εισαγγελική διάταξη δικαστικού προσώπου με τις έννομες συνέπειες που ορίζει ο νόμος. Η δομή εισαγγελικής διάταξης υιοθετείται για τους σκοπούς του εν λόγω ιστολογίου.]